Pomysł budowy obserwatorium powstał na początku 2004 roku. Po kilku miesiącach udało mi się skompletować niezbędne dokumenty, plany i zezwolenia. W międzyczasie zapoznałem się z różnymi,  możliwie prostymi i tanimi konstrukcjami, obserwatoriów.
Podstawowym problemem był wybór miejsca  i rodzaj „przykrycia” obserwatorium. Zdecydowałem się na nabudowanie wieży na dom i  przesuwany, poliwęglanowy dach na kółkach, z okienkiem na teleskop. Taka konstrukcja (wzorowana na obserwatorium Michała Drahusa, które pokazał mi Paweł Maksym w Kudłaczach) zapewniała największą wygodę, prostotę, a co za tym idzie i cenę konstrukcji, oraz co dla mnie ważne, łatwy dostęp z domu.
Budowę rozpocząłem 3 listopada 2004 r. Zakończenie budowy miało nastąpić, jak zapewniał mnie wykonawca już pod koniec listopada. Czekam z niecierpliwością. W obserwatorium zamontowałem na stałe na betonowej kolumnie mojego 10 calowego LX’a200, na montażu paralaktycznym. Kolumna teleskopu jest mocowana niezależnie od podłogi obserwatorium na stalowych belkach. Mam nadzieję, że dzięki temu będę mógł nareszcie robić zdjęcia, bez uciążliwego i zmuszającego mnie do krótkich czasów naświetlania efektu obracania pola. Poza tym wynoszenie na balkon 50-kilogramowego teleskopu do przyjemności nie należy. Zajmuje też sporo czasu, który po zakończeniu budowy będzie można poświęcić na obserwacje.